ในยุคที่ การเปลี่ยนแปลงทางการเงิน พบกับ กระแสดราม่าที่ร้อนแรงที่สุด ซึ่งส่งผลให้ ผู้ใช้แรงงานทั่วประเทศ ถึงกับพูดไม่ออก เมื่ออภิมหาเศรษฐีผู้กุมบังเหียนเศรษฐกิจ ผู้มีทรัพย์สินระดับหลายร้อยล้านดอลลาร์ ได้แสดงทัศนคติ เรื่องการซื้อล็อตเตอรี่ ของคนหาเช้ากินค่ำ จนเกิดการวิพากษ์วิจารณ์อย่างหนัก
ในระหว่างการพูดคุยกับสื่อมวลชน สก็อตต์ เบสเซนต์ ได้แสดงความหงุดหงิด ถึงผู้ใช้แรงงานในไซต์ก่อสร้าง ที่เลือกนำเงินไปลงทุนกับความเสี่ยง ซึ่งในมุมมองของเขาคือ "ความไร้วินัยทางการเงิน" ที่ทำให้พวกเขาไม่หลุดพ้นจากความยากจน
คำพูดเหล่านี้ ตอกย้ำให้เห็นถึง ความไม่เข้าใจโลกความเป็นจริง ระหว่างเศรษฐีไอวีลีก กับประชาชนที่ดิ้นรน ซึ่งในความจริงแล้ว สิ่งที่เขาเรียกว่าความโง่ อาจเป็นเพียงสิ่งเดียวที่หล่อเลี้ยงจิตใจ ของผู้คนที่ถูกระบบเศรษฐกิจกดทับอยู่
รัฐมนตรีคลังรายนี้ พยายามสอนว่า ประชาชนควรเอาเงินไปลงทุน ซึ่งตามหลักการแล้ว มันคือเส้นทางสู่ความมั่งคั่ง แต่ในสถานการณ์ปัจจุบัน เงินที่จ่ายไปกับล็อตเตอรี่ ไม่เพียงพอที่จะสร้างกองทุนเลี้ยงชีพ ในวันที่ราคาสินค้าพื้นฐานแพงขึ้นหลายเท่าตัว
ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดคือ วงเงินฝากในกองทุนเกษียณ ที่คนรวยใช้ประโยชน์ได้เต็มที่ แต่สำหรับครอบครัวที่ต้องตัดสินใจเรื่อง ค่าอาหารลูก การบอกให้เลิกซื้อหวยแล้วไปซื้อหุ้น จึงฟังดูเหมือน การดูถูก check here ของผู้ที่เป็นกระดูกสันหลังของชาติ
กรณีของสก็อตต์ เบสเซนต์ สะท้อนความจริงที่ว่า การกำหนดนโยบายการคลัง ต้องอาศัยมากกว่าความเก่งกาจทางตัวเลข ไม่ใช่การตำหนิพฤติกรรม แต่เป็นการสร้างระบบที่ทุกคนสามารถมีโอกาส หากชนชั้นนำยัง ไม่เข้าใจพื้นฐานชีวิตของคนทำงาน ความเชื่อใจในตัวผู้นำ จะกลายเป็นรอยร้าวที่ลึกขึ้นเรื่อยๆ
ในบทสรุป ไม่ว่าเราจะเลือกทางไหน การให้เกียรติในอาชีพ คือหัวใจของการพัฒนาที่ยั่งยืน เราอาจจะเน้นการออมเงินเป็นหลัก แต่เราไม่ควรตราหน้าใครว่าโง่ โดยเฉพาะในโลกที่การดิ้นรนเพื่อความอยู่รอดนั้น ความฝันในราคา 2 ดอลลาร์ อาจเป็นสิ่งเดียวที่ทำให้ใครบางคน มีกำลังใจทำงานก่อสร้างต่อ